ودر حديث معتبر ديگر فرمود كه : از موسى حبس شد وحى الهى چهل صباح يا سى صباح ، پس بالا رفت بر كوهى در شام - كه أو را « أريحا » مىگويند - وگفت : پروردگارا ! اگر حبس كرده‌اى از من وحى خود را وسخن خود را براي گناهان بني إسرائيل ، پس از تو مىطلبم آمرزش قديم تو را . پس حق تعالى به أو وحى فرمود كه : اى موسى ! براي اين تو را مخصوص به وحى وكلام خود گردانيدم كه در ميان خلق خود نيافتم كسى را كه تواضعش از براي من از تو بيشتر باشد . پس فرمود كه : موسى عليه السّلام چون از نماز فارغ مىشد برنمىخاست تا هر دو طرف روى خود را بر زمين مىچسبانيد « 1 » . وبه سند موثق از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : موسى بن عمران عليه السّلام با هفتاد پيغمبر گذشتند بر درهاى « روحا » كه همه عباهاى قطوانى - يعنى كوفي - پوشيده بودند ومىگفتند : « لبّيك عبدك وابن عبدك لبّيك » « 2 » . به سند صحيح از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه : موسى عليه السّلام بر سنگستان « روحا » گذشت وبر شتر سرخى سوار بود كه مهار آن ليف خرما بود ، ودو عباى قطوانى پوشيده بود ومىگفت : « لبّيك يا كريم لبّيك » « 3 » . در حديث معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : احرام بست موسى عليه السّلام از رملهء مصر وبر سنگستان روحا گذشت با احرام ، وناقه‌اش را مىكشيد با مهارى كه از ليف خرما بود وتلبيه مىگفت وكوهها جواب أو را مىگفتند « 4 » . به سند معتبر از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه رسول خدا فرمود كه : موسى دست به درگاه حق تعالى برداشت وگفت : خداوندا ! هر جا مىروم از مردم آزار مىكشم .

--> ( 1 ) . علل الشرايع 56 . ( 2 ) . علل الشرايع 419 ؛ كافى 4 / 213 . ( 3 ) . علل الشرايع 419 ؛ كافى 4 / 213 . ( 4 ) . علل الشرايع 418 ؛ كافى 4 / 213 .